Bastard Swordsman (1983) OCR 23.976 fps runtime 01:29:22
ทุกคนหันมาทางเป้า
"ซุนเจี้ยน เป็นเจี่ยเพ้ง" จงฟังให้ดี วันนี้เป็นวันสำคัญ
"หลิวเส้าจุน เป็นเทียวฮง" เราจะฝึกขว้างอาวุธลับ
- อาวุธลับ สำคัญที่รวดเร็วและมั่นใจ - เริ่มฝึกได้
ขว้าง
ปาถูกเป้านิ่งยังไม่นับว่าเก่ง ฝึกเป้าเคลื่อนที่กัน
เป้าเคลื่อนที่ออกมา
"ฉีเส้าเฉียน เป็นฮุ้นปวยเอี๊ยง"
- ออกมา - มัวโอ้เอ้อะไรอยู่เล่า
- ทุกคนไม่ต้องยั้งมือ - ทุกคนไม่ต้องยั้งมือนะ
- ขว้างได้เต็มที่ - ขว้างได้เต็มที่เลย เอาเลย
ขว้าง
ไม่ไหวแล้ว
- เดี๋ยวๆ ไม่... อย่าเพิ่งขว้างนะ - ขว้าง / ขว้าง
ขว้าง
- ไม่เอาแล้ว... - อ้าว เป็นเป้าไม่เอาได้ไง
- จะไปไหน กลับมา - มานี่เป้า
- จะไปไหน - ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าจะไปไหน
พี่ 4 พวกเขาจงใจปาข้า ไม่ใช่ปาเป้านี่
- ข้าไม่เป็นเป้าให้แล้ว - หา...
หากพวกเขาปาถูกเป้าทุกคน จะฝึกทำไม
- พวกเจ้าว่าจริงมั้ย / ใช่ๆ - จริงๆ / ลูกสำส่อน
ถ้าเจ้าไม่เป็นเป้า แล้วจะให้ใครมาเป็นเป้าล่ะ
บอกมาซิ
พี่ 5 อัดข้าข้าไม่ว่าหรอก
แต่อย่าเรียกข้าว่าลูกสำส่อนได้มั้ย
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อตัวเอง
ไม่เรียกเจ้าว่าลูกสำส่อน แล้วจะเรียกว่าอะไร
- ใช่แล้ว - พวกเจ้าว่าจริงมั้ย
ใช่... ใช่ๆ ๆ ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน... - ห้ามพูดนะ
- ห้ามพูดนะ หยุดพูดนะ หยุดพูดสิ... - มาเลยๆ ลูกสำส่อน ลูกสำส่อน
- พี่ 5 อัดมันเลย อัดมันเลย เอาเลย - หยุดพูด
เถียงๆ อย่าเถียง
- เข้าใจมั้ย ไอ้คนไม่เจียมตัว - หยุดนะ
"หลิวเซียะหัวเป็นลุ้นอ้วงยี้" พวกเจ้าตั้งหลายคน
- รุมฮุ้นปวยเอี๊ยงคนเดียวได้ยังไง - อ้วงยี้
เราไม่ได้แกล้งมันนะ แต่มันขี้เกียจ แกล้งอาละวาด
- ไม่ยอมเป็นเป้าให้เราฝึกน่ะ - ใช่แล้ว
- แถมมันยังบังอาจ ซัดพวกเราก่อนด้วย - ใช่ๆ เขาเริ่ม มันเริ่มก่อน...
พวกท่านไม่ต้องพูดแล้ว ใครถูกใครผิดข้าเห็นทั้งหมดแล้ว
อ้วงยี้ เจ้าพูดแบบนี้ แปลว่าพวกเราผิดอย่างงั้นเหรอ
อ้วงยี้ กับลูกไม่มีพ่ออย่างมันน่ะ
- ทำไมเจ้าต้องปกป้องด้วยล่ะ - ใช่ๆ... ทำงี้ได้ไง...
ก็ได้ พวกเจ้าหาว่าข้าปกป้องเขา
- งั้นไปตึกวินัยให้อาจารย์อาตัดสิน - ได้เลย ไปก็ไปสิ / ไปสิ
- ไปเลย ไปเลย - ตึกวินัยเหรอ ศิษย์พี่ ข้าไม่ไป
- ช่างเถอะๆ ไม่เอาไม่ไปดีกว่า - ฮุ้นปวยเอี๊ยง ไม่ต้องกลัวนะข้าช่วยเจ้าเอง
"ตึกวินัย" ฮุ้นปวยเอี๊ยง เรื่องมันเป็นยังไง
พูด พูดสิ
พูดสิ
เมื่อครู่ตอนอยู่ลานฝึกวิชา พี่เจี่ย พี่เทียวกับทุกคน
ตั้งใจปาอาวุธลับใส่ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ไม่พอแถมยังลงมือลงเท้า รุมสกรัม จนเขาน่วมไปทั้งตัว
อาจารย์อาโปรดตัดสินด้วยค่ะ
- พวก... พวกเราไม่ได้ตั้งใจนะ - ใช่ๆ เราไม่ได้ตั้งใจ / เป็นความจริง
ต่อให้เป็นท่านอาจารย์อาทั้งสอง ที่ฝีมือสูงเยี่ยม
ซัดอาวุธร้อยครั้ง ก็ยังพลาดเป้า ครั้งสองครั้งเลย
- พวกเจ้าว่าจริงหรือเปล่า - จริงๆ... / นั่นสิ มีเหตุผล
ฮุ้นปวยเอี๊ยง หากพวกเขาซัดอาวุธลับ เข้าเป้าทุกครั้ง...
- ยังต้องฝึกอีกอย่างงั้นเหรอ - คิดก่อกวนการฝึกชัดๆ เลย
อาจารย์อาผู้คุมกฎ ท่านตัดสินแบบนี้ ไม่ยุติธรรมนะ
บังอาจ... หากเราไม่เป็นธรรม เจ้าสำนักจะให้พวกเราสองคนน่ะ...
เป็นผู้คุมกฎได้ยังไง
ลุ้นอ้วงยี้ เจ้าเป็นอะไรกับฮุ้นปวยเอี๊ยง ถึงปกป้องมันนัก หา...
นังเด็กไม่รู้ความ ไม่ยอมฝึกฝนวรยุทธ
ลดตัวมาคบกับเด็กรับใช้ เหลวไหลจริงๆ
- ใช่... / อ้าว หนีกลับไปแล้ว... - นั่นน่ะสิ อายล่ะสิ
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง / ฮุ้นปวยเอี๊ยง - ครับ ท่านอา
- เจ้าไม่พอใจใช่มั้ยเนี่ย - ไม่พอใจมากด้วย
เมื่อกี๊มันยังหักเป้าซ้อมทั้งหมด ซ้ำตะโกนว่ามันจะไม่ทำอีกแล้ว
- ใช่ๆ ๆ... - ใช่ครับ มันบอกว่าถ้าพวกเราบังคับมัน
- มันจะมาฟ้องผู้คุมกฎ - บังอาจ / บังอาจ
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง ล่วงเกินเบื้องสูง - เจ้าทำผิดกฎสำนักข้อที่ 2
- ปั้นน้ำเป็นตัว - ผิดกฎข้อที่ 6
เจ้ามือเท้าคล่องแคล่ว สมองธรรมดา
ลงโทษเจ้าหาบน้ำวันละ 50 หาบ เป็นเวลา 1 เดือน
ศิษย์น้อมรับ
"ลานปลดกระบี่"
"หลอเฉียว เป็นกงซุนอั๊ง"
"กู้กวนจง เป็นแปะเจียะ" แปะเจียะแห่งบู๊ตึ๊ง ขอรับคำชี้แนะ
ศิษย์รุ่นเจียะน่ะ คงจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังหรอกนะ
หยุดก่อน
- เจ้าเป็นใคร - ข้าเป็นศิษย์บู๊ตึ๊ง
ฟังว่าศิษย์บู๊ตึ๊งน่ะ มีศิษย์สตรีเพียงคนเดียว
- เจ้าคือลุ้นอ้วงยี้ - ถูกต้อง
- ท่านคือ... - กงซุนอั๊งสำนักบ้อเต๊ก
หา หัวหน้าตึกพยัคฆ์ขาวเหรอ
ท่านอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงนี่ มีจุดประสงค์อะไร
- อาจารย์ข้าให้เอาของขวัญ มาให้แชซ้ง - บังอาจ... ชื่อของเจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง
- เจ้ามีสิทธิ์เรียกเหรอ - ศิษย์พี่...
เขาเอาของขวัญมาให้อาจารย์ พวกเราไม่อาจเสียมารยาท
อ้วงยี้ พวกมันจะพกกระบี่ขึ้นเขา พวกเราจะยอมได้ยังไง
เช่นนี้ท่านก็ทำไม่ถูก สำนักของเรา...
มีกฎข้อนี้มาตั้งแต่ สมัยปรมาจารย์เตียซำฮง
น่าขำ ข้าฝึกกระบี่ 7 ขวบ อายุ 12 ก็ฆ่าคน ตลอดเวลา 17 ปี
กระบี่ไม่เคยห่างกายข้า
นอกจากอาจารย์ข้าแล้ว ไม่มีใครสั่งให้ข้าวางกระบี่ลงได้
อย่างงั้นข้าก็จะลองดู
หยุดมือ... เจ้าสำนักสั่ง ให้นำแขกขึ้นเขา
- แชซ้งอยู่ไหน - บังอาจ
เจ้าสำนักของเราเป็นใคร ห้ามเสียมารยาทนะ
แขกมาถึงในบ้านแล้ว เจ้าของยังไม่ออกมา...
นี่สิเสียมารยาท เรียกแชซ้งออกมา
เจ้าสำนักมาแล้ว
"หวังอี้ เป็นแชซ้ง" เจ้าคือแชซ้งเหรอ
อาตมาเอง ประสก มีอะไรจะชี้แนะมิทราบ
20 ปีก่อน ศึกที่ซาหูโข่ว เจ้าแพ้ให้กับอาจารย์ข้า
10 ปีก่อนศึกที่เยียนตั้ง เจ้าก็แพ้อีก
เรื่องเหล่าเนี้ย เจ้ายังจำได้หรือไม่
ศึกบู๊ตึ๊งบ้อเต็กทุก 10 ปี อาตมา มิเคยลืม
นี่ใกล้จะถึงกำหนด 10 ปีแล้ว อาจารย์เกรงเจ้าไม่กล้าไปสู้...
จึงสั่งให้ข้านำของขวัญมาให้
หา... เสื้อเอี๊ยม
- แปลว่าอะไร - อาจารย์บอกว่า หากเจ้าไม่กล้าไปสู้
- ก็ให้ยุบบู๊ตึ๊ง / ว่าไงนะ - มันจะเกินไปแล้ว... / แล้วก็ใส่เอี๊ยมตัวนี้
- ออกไปท่องยุทธภพซะ - ไอ้นี่ดูถูก ปากเสียนี่
ต๊กโกวบ้อเต๊ก จะหยามเกินไปแล้ว
กลับไปบอกต๊กโกวบ้อเต๊ก ว่าอาตมาไปตามนัดแน่
ของนี่ เจ้าเอากลับไป
ช้าก่อน
กฎปลดกระบี่ ตราไว้ตั้งแต่ก่อตั้งสำนัก
หลายร้อยปีไม่เคยยกเว้น และไม่มีใครกล้าที่จะละเมิด...
เจ้าไปได้
"ตึกสมาธิ"
ศิษย์น้อง เจ้ามาหาข้า
- คงมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่มั้ย - วันนี้กงซุนอั๊ง ศิษย์ของสำนักบ้อเต๊ก
นำเสื้อเอี๊ยมมาส่งให้ข้า
"ถังเหว่ยเฉิง เป็นอี่ชงที" บัดซบ
เพราะการประลอง ในวันที่ 9 เดือน 9 นี้ ใช่หรือเปล่า
ถูกต้อง ต๊กโกวบ้อเต๊กมันหยามข้าว่า ให้ยุบบู๊ตึ๊งและถอนตัวจากยุทธภพ
ต๊กโกวบ้อเต๊ก เจ้าจะอวดดีไปแล้ว
หลายปีนี้ สำนักบ้อเต๊กสะสม ผู้คน อาวุธ ขยายอิทธิพล
บวกกับเส้าหลิน กำลังตกต่ำ ง้อไบ๊ขาดยอดฝีมือ
ต๊กโกวบ้อเต๊กมันถึงได้ เหิมเกริมถึงเพียงนี้
แชซ้ง ฟังจากน้ำเสียงของเจ้า เหมือนจะไม่มีความมั่นใจ...
- ที่จะชนะศึกครั้งนี้ - ศิษย์พี่...
20 ปีมานี้ ข้าแพ้ให้มันถึง 2 ครั้ง
ข้าไม่มี ความมั่นใจจริงๆ
หรือเจ้าคิดว่า ที่เจ้าฝึกมา 10 ปี มันไม่มีประโยชน์
นอกจาก พลังมารบ้อเต๊กของมัน จะอยู่ในขั้นที่ 5
- เช่นนั้นข้าจึงมั่นใจ - เจ้ากลัวว่าต๊กโกวบ้อเต๊ก...
- จะบรรลุถึงขั้นที่ 7 เหรอ - ถูกต้อง
ไร้ลักษณ์กำเนิดลักษณ์ สรรพสิ่งแบ่งเป็น 2
จาก 2 แยกเป็น 4 จาก 4 แยกเป็น 8
"บู๊ตึ๊ง"
แชซ้ง เพลงกระบี่สองสัณฐานของเจ้า บรรลุขั้นสูงสุด
หากต๊กโกวบ้อเต๊ก มันสำเร็จพลังมารแค่ขั้น 6
รับรองว่าเจ้า ต้องชนะมันแน่
- แล้วถ้ามันสำเร็จขั้นที่ 7 ล่ะ - ต่อให้มันฝึกถึงขั้นที่ 7...
เจ้าก็ยังเอาชนะมันได้
ศิษย์พี่ ข้ากังวลเหลือเกิน ถ้าข้าแพ้มันอีก...
ยอดฝีมือสู้กัน ทักษะ กระบวนท่า เวลา และสถานที่
ความมั่นใจ ล้วนมีผลต่อชัยชนะ
เจ้ากลัวแบบนี้ เท่ากับแพ้มันตั้งแต่ต้นแล้ว
- ข้ารู้แล้ว - ศึกครั้งเนี้ย เจ้าไม่ต้องกลัวอะไร
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
เจ้าเอาของอะไรมาวางไว้ตรงนั้นน่ะ
ทำไมไม่พูดล่ะ
เมื่อวานตอนอยู่ตึกวินัยน่ะ ท่านช่วยข้าพูด...
วันนี้ข้าก็เลยตั้งใจต้มโจ๊ก มาให้ท่านน่ะ
ไม่ต้องก็ได้ ข้าไม่ได้ช่วยอะไรนี่
โจ๊กหม้อนี้ข้าต้มตั้งนานน่ะ ท่านรีบกินเถอะนะ
อ่ะนี่...
- ท่านรีบกินสิ - งั้นก็ขอบใจ
- เอาไปไว้ในห้องแล้วกัน - ได้ๆ
ขอบใจ
จริงสิ เจ้าเอาโจ๊กมาให้ข้า มาอย่างเปิดเผยก็ได้
ทำไมต้องทำลับๆ ล่อๆ ด้วยล่ะ
- ข้าไม่กล้าสู้หน้าท่านน่ะ - เพราะอะไร
ท่านสอนให้ข้าทำตัวดีๆ แต่ข้ากลับทำให้ท่านต้องผิดหวัง
เจ้าต้องพยายามให้มากขึ้น อย่าให้พวกศิษย์พี่มารังแกเจ้าได้
ข้ารู้แล้ว
หา เจ้าสำนักจะไปแล้ว
ขอบใจเจ้ามากนะ รีบไปหาบน้ำเถอะ
เจ้าสำนักบู๊ตึ๊งรุ่นที่ 26 แชซ้งคำนับท่านปรมาจารย์
การประลองบู๊ตึ๊งบ้อเต๊กทุก 10 ปี ศิษย์ไร้สามารถแพ้ถึง 2 ครั้ง
ศิษย์เฝ้าฝึกหนักมา 10 ปี ศึกพรุ่งนี้ แลกด้วยชีวิต
ขอให้ศิษย์ประสบชัย เพื่อผดุงยุทธภพ
เพื่อชื่อเสียงของบู๊ตึ๊ง
วอนวิญญาณปรมาจารย์ คุ้มครองศิษย์ด้วย
หนักชะมัดญาติเลย ข้อ 102 ฝีกปรือฝีมือ...
เจ้าสำนักครับ ศิษย์มีเรื่องอยากพูดกับท่านน่ะครับ
- ว่ามา... - ศิษย์ขอให้ท่าน ชนะกลับมาครับ
"วั่นจื่อเหลียง เป็นต๊กโกวบ้อเต๊ก"
พี่ต๊กโกว... ครบ 10 ปีแล้ว
นึกไม่ถึงว่ายอดฝีมือในวันนี้ จะเหลือเพียงแค่...
เจ้ากับข้าสองคน
ผ่านวันนี้ไป ข้าคงจะเหงากว่าเดิม
ยิ่งสูง ก็ยิ่งหนาว คนเราเมื่อก้าวมาถึงขั้นนี้...
ยากที่จะเลี่ยงความเดียวดาย
ไม่ว่าจะยังไง ความแค้นระหว่างสำนักเราทั้งสอง
วันนี้คงสิ้นสุดแล้ว แชซ้ง
เจ้าจัดการสั่งเสีย มาเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย
ไม่จำเป็น บู๊ตึ๊งรากฐานนับ 100 ปี แม้ขาดข้าแชซ้ง...
- ก็คงจะยิ่งใหญ่ได้ - อ๋อ...
- งั้นเหรอ... เชิญ - เชิญท่าน
- เจ้าสำนัก / เจ้าสำนัก... - ไม่ต้อง
ใช้อาวุธเถอะ
หา... พลังมารบ้อเต๊ก
- เจ้าสำนัก... เจ้าสำนัก - เจ้าสำนัก... เจ้าสำนัก
แชซ้ง ข้าสำเร็จพลังมารบ้อเต๊ก ขั้นที่ 8 แล้ว
เจ้ายังจะสู้ต่อมั้ย
ไม่จำเป็น แพ้ก็คือแพ้ ชนะก็คือชนะ
ดี... คราวนี้ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า
ข้าจะให้เวลาเจ้า 2 ปี ภายใน 2 ปีนี้...
ถ้าบู๊ตึ๊ง ยังไม่มีใคร ชนะข้าต๊กโกวบ้อเต๊กได้
ข้าจะขึ้นเขาบู๊ตึ๊ง จัดการฆ่าล้างสำนัก
ยิ่งใหญ่เทียมฟ้า ดุจตะวันกลางหาว
"หยางชิงชิง เป็นต๊กโกวหง"
เรียนประมุข ร่องรอยของพวกแชซ้ง...
ข้าได้ส่งพิราบสั่งคนคอยลอบติดตาม รอเวลาลงมือ
ส่วนข้าได้จัดเตรียมผู้คนและอาวุธ
ขอเพียงมีคำสั่งก็พร้อมจะลงมือ... ฆ่าแชซ้งทันที
- หัวหน้าตึกเสียนอู่ - ครับ ท่านประมุข
ถ่ายทอดคำสั่งข้า ห้ามศิษย์ในสำนักบ้อเต๊ก...
ทำร้ายคนของแชซ้ง
- ใครขัดขืน ตาย - หา...
- ท่านพ่อ / อาจารย์ - เอ๋...
ข้าต๊กโกวบ้อเต๊ก ไม่ใช่พวกฉวยโอกาส
ไม่ชอบซ้ำเติมคนเจ็บ
ท่านประมุขจิตใจกว้างขวาง เหนือคนสามัญ
สมควรแล้ว ที่เป็นประมุขยุทธภพ
ใน 2 ปีนี้ ข้าจะกักตน เพื่อฝึกฝนวิชา
ในระหว่างนี้... ห้ามคนในสำนัก ก่อเรื่องใดๆ เด็ดขาด
น้อมรับบัญชา...
- ไปได้ - ครับ / ค่ะ
ท่านพ่อ แชซ้งได้รับบาดเจ็บสาหัส
ทำไมพวกเราไม่ฉวยโอกาส ขุดรากถอนโคนมันล่ะ
ข้าสู้กับแชซ้งทุก 10 ปี ชนะทั้ง 3 ครั้ง
แต่ที่ไม่ไปถล่มบู๊ตึ๊ง ก็เพราะว่า...
- ข้ามีเหตุผล - อาจารย์ เหตุผลอะไร
- เพราะว่าบู๊ตึ๊งยังมี อี่ชงที - อี่ชงทีเหรอ
- ท่านพ่อ มันเป็นใครคะ - ศิษย์พี่ของแชซ้ง
เมื่อ 20 ปีก่อน อี่ชงทีเป็นมือหนึ่งของบู๊ตึ๊ง
- มันซุ่มฝึกเคล็ดวิชาไหมฟ้าอยู่บนเขา - วิชาไหมฟ้า /วิชาไหมฟ้า
ปรมาจารย์สำนักบ้อเต๊ก ล้วนแต่แพ้ให้แก่เคล็ดวิชาไหมฟ้าทั้งนั้น
- แล้วแชซ้งล่ะ - มันย่อมยังฝึกไม่สำเร็จ
ข้าว่าวิชานี้ ใช่ว่าทุกคนจะฝึกสำเร็จได้
อี่ชงทีฝึกมา 20 ปี ตอนนี้แม้ยังฝึกไม่สำเร็จ...
- ก็คงจะ... ใกล้เคียงเต็มทีแล้ว - ก็แปลว่า... หากอี่ชงทียังไม่ตาย
สำนักบ้อเต๊กของเรา ก็ยังไม่อาจครอบครองยุทธภพได้
ก็เพียงแค่ภายใน 2 ปีเท่านั้น
รออีก 2 ปี พลังมารบ้อเต๊กของข้า ก็จะต้องบรรลุถึงขั้นที่ 9
พอถึงตอนนั้น อี่ชงที มันต้องถูกข้าฆ่าแน่
นายท่านทั้ง 3 จะกินข้าว หรือว่าพักแรมครับ
- เราจะพักแรม - อ้อ เชิญทางนี้ครับ
"หลิวหย่ง เป็นโป่วเง็กจือ"
มือโลหิต
คนสำนักบ้อเต๊ก ไม่ต้องลับๆ ล่อๆ
โผล่หัวมา
- พี่ใหญ่ เรารีบไปกันเถอะ - เฮ้ ไม่ต้องกลัวหรอก
- เจ้าดูแลท่านแม่ก่อนไป ค่ะ
ยิ่งใหญ่เทียมฟ้า ดุจตะวันกลางหาว
"หยวนเต๋อ เป็นลม" "หวังลี้ เป็นฟ้า"
"เจ้าเซิง เป็นไฟ" "กันเจียวเฟิง เป็นฝน"
ต๊กโกวบ้อเต๊กนัดอาตมาสู้อีก 2 ปี พวกเจ้าคิดทำอะไร
ท่านประมุขของเราน่ะ เปลี่ยนใจแล้ว
จะให้เจ้าตายในวันนี้แหละ
- เจ้าเป็นใคร - เรื่องสำนักบ้อเต๊ก เจ้าไม่มีสิทธิ์แส่
พวกเจ้ารังแกคนเจ็บ ซ้ำเล่นหมาหมู่
ข้าโป่วเง็กจือ ไม่อาจเฉยได้
หลานชาย เจ้าอาจจะเดือดร้อนได้ อย่ายุ่งเลยดีกว่า
หา น้องเล็ก
- ไป - หา
ท่านแม่ ท่านแม่ โธ่...
น้องเล็ก
การประลองครั้งนี้ ศิษย์ไร้สามารถ แพ้ให้กับต๊กโกวบ้อเต๊กอีกครั้ง
ท่านปรมาจารย์ โปรดอภัยด้วย
นี่ ศิษย์พี่ 30 ปีมานี่รวมทั้งครั้งนี้ ก็เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่ท่านต้องมาขอขมา
เฮ้ย ท่านแพ้รวดอย่างนี้ ข้าห่วงอนาคตบู๊ตึ๊งจริงๆ นะ
เอ๋... สู้กันย่อมมีแพ้ชนะ
ขอแค่เจ้าสำนักปลอดภัยกลับมา วันหน้ายังมีโอกาส
แก้มือใหม่อีกครั้ง อย่าซ้ำเติมได้หรือเปล่า หา
ต๊กโกวบ้อเต๊กกลับกลอก เดิมบอกให้เวลาข้า 2 ปี...
แต่กลับส่งคนมาลอบฆ่าข้า ดีที่ได้จอมยุทธโป่วผู้นี้
เขาไม่ห่วงคนในครอบครัว สละชีพช่วยข้า
ข้าจึงรอดตายกลับมาได้
สำนักบ้อเต๊กซ้ำเติมคนเจ็บ ผู้อาวุโสเป็นเจ้าสำนักใหญ่
ข้าโป่วเง็กจือแม้ต้องแลกด้วยชีวิต ก็คุ้มค่าแล้ว
- พฤติกรรมของท่าน ลุ้นอ้วงยี้นับถือ - มิกล้า
ไม่ทราบจอมยุทธโป่ว จะทำเช่นไรต่อไป
ตอนนี้ข้า บ้านแตกสาแหรกขาด
ก็แล้วแต่ท่านเจ้าสำนักเถอะครับ
ดี บู๊ตึ๊งกำลังต้องการคน ข้าตัดสินใจ จะละเมิดกฎ...
รับโป่วเง็กจือเป็นศิษย์
โป่วเง็กจือคำนับอาจารย์
- ศิษย์พี่ - เจ้ามาทำอะไรที่นี่
เอ่อ... ไม่มีอะไร
ซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง เอาออกมา รีบเอาออกมา
- เจ้าขโมยถุงนี้มาจากไหน - ข้าไม่ได้ขโมยนะครับ
ไม่ได้ขโมยเหรอ งั้นบอกมา ของใคร
ของข้าเอง
งั้นก็น่าแปลกนะ ถุงใบนี้เป็นของเจ้าเหรอ...
แต่ว่าข้ายึดมาได้จากฮุ้นปวยเอี๊ยง
งั้นก็ไม่ต้องถามแล้ว อ้วงยี้ มันขโมยแน่นอนเลย
นั่นสิ ริอาจเป็นขโมย จับมันส่งตึกคุมกฎเถอะ
- ใช่ๆ... - ส่งไปเลย ส่งไปเลย
- ศิษย์พี่ ฟังข้าพูดก่อนสิ - เอ๋... / ยังจะแก้ตัวอีก แก้ตัว...
- ดูสิ ในนี้ยังมีจดหมายด้วย - จดหมายเหรอ
ไหนลองอ่านซิ
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าทำงามหน้าอีกแล้ว ไปตึกวินัยกับข้า
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าอีกแล้วเหรอ
คุกเข่า
อาจารย์อา โปรดเมตตาด้วย
อาจารย์อาทั้งสอง ฮุ้นปวยเอี๊ยงเขาเขียนอะไรเหรอคะ
อ้วงยี้ ข้าว่าเจ้าอย่ารู้ดีกว่า
เอ๋ จดหมายฉบับนี้เขียนถึงนาง
- ควรให้นางอ่าน - ใช่
- ลุ้นอ้วงยี้ เจ้าอ่านออกเสียงให้ทุกคนฟังซิ - ไม่นะ
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้ากล้าเขียนจดหมายรัก แต่ไม่กล้าให้เรารับรู้เหรอ
- ใช่ๆ อยากฟัง อยากฟัง... - ลุ้นอ้วงยี้ อ่านออกมาดังๆ เลย
น้องอ้วงยี้ ไม่พบ 1 เดือน ดั่งห่าง 3 ปี๋ 3 ปี๋
เอ๋ อ้วงยี้ เจ้าอ่านผิดแล้ว ไม่พบ 1 วัน ดุจห่าง 3 ปีต่างหากเล่า
- 3 ปี๋เขียนมาได้ไง - เขียนไม่เป็นก็วาดรูปแทนสิ ไอ้โง่เอ๊ย
- เงียบๆ หน่อย เงียบๆ - อ่านต่อไป
คิดถึงขำเชา กินหมอนไม่ได้
แมวเจ้าดอกไม้ เป็ดขาวร้อนๆ
ถึงหอมแทนใจ หวังเจ้ารู้
- เฮ้ย... เจ้าอ่านผิดหรือเปล่า - ฟังไม่เห็นจะเข้าใจเลย
ข้าก็อ่านตามตัวอักษร
- เขียนยังไงของมัน - เอ๋ อาจารย์อาครับ /หา...
จดหมายนี่ฮุ้นปวยเอี๊ยงเป็นคนเขียน อยากรู้ ก็ให้มันอ่านสิ
ดี... อ่าน...
เฮ้ย ได้ยินหรือยังเล่า อ่านออกมาดังๆ สิ เร็วเข้า
น้องอ้วงยี้ ไม่พบ 1 วัน ดุจห่าง 3 ปี
คิดถึงค่ำเช้ากินนอนไม่ได้ เจ้าช่างงามนัก ดุจดั่งบุปผา
ถุงหอมแทนใจ หวังเจ้ารู้ ฮุ้นปวยเอี๊ยง
นี่ ฮุ้นปวยเอี๊ยง ข้านับถือเจ้าจริงๆ นะ
เจ้าช่างใจกล้าแถมยังหน้าด้านอีกด้วย แต่ว่า ต่อให้เจ้ามีใจ...
แต่อ้วงยี้ ก็ใช่ว่าจะรับน้ำใจจากเจ้านะ
- คืนถุงหอมนางให้เดี๋ยวนี้ - ครับ
เร็วเข้า
ศิษย์พี่ ยกโทษให้ข้าด้วยเถอะนะครับ
ไม่เอาแล้ว
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง - ศิษย์ผิดไปแล้วครับ
เจ้าทำผิดกฎ ต้องถูกลงโทษ
นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าต้องหาบน้ำ 1 ปี
ระหว่างที่หาบเนี่ย ก็ต้องท่องกฎสำนักไปด้วย
แล้วจำเอาไว้ให้ดีนะ วันหลังอย่าทำ
ครับ อาจารย์อา
- หยุดนะ - เฮ้ย หยุดนะ
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าเข้ามาที่นี่ทำไมน่ะ - ข้าจะพบเจ้าสำนัก
- เฮ่ย... เดี๋ยวซิ เดี๋ยวๆ - ไม่ได้ ไม่ได้...
- ใครมาเอะอะอยู่ข้างนอกน่ะ - ศิษย์ฮุ้นปวยเอี๊ยง คำนับเจ้าสำนัก
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง ไม่เจียมตัวล่วงเกินเบื้องสูง - เชี่ยแช บักแช
- พวกเจ้าออกไปก่อน ไป - เอ่อ... ครับ / เอ่อ... ครับ
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้ามีอะไรจะพูดกับข้า - เจ้าสำนัก...
ศิษย์ถูกผู้คนรังแก จนสุดจะทนแล้วครับ
- เจ้าหมายถึงในด้านไหนล่ะ - ศิษย์ตามท่านมาบู๊ตึ๊งเพื่อฝึกวรยุทธ
แต่หลายปีมาเนี้ย ข้าได้แต่แบกเป้าวิ่งไปวิ่งมา
พวกศิษย์พี่ไม่ยอมปาอาวุธใส่เป้า เอาแต่จะปาใส่ตัวข้า
หากข้าหลบไม่ทัน ซักวันก็คงต้องตาย คามือพวกเขาแน่ครับ
- ตอนนี้เจ้าก็ยังอยู่ดีนี่นา - นั่นเป็นเพราะโชคข้ายังดีอยู่
แต่ว่าคนเราไม่มีใคร... จะโชคดีตลอดชีวิตหรอกครับ
ฟ้าจะมอบหมายภาระยิ่งใหญ่ให้ใคร ก็ต้องเคี่ยวกรำผู้นั้น
การที่เจ้าเป็นเป้าเคลื่อนที่...
- ก็ถือว่าเป็นการฝึกชนิดหนึ่ง - แล้วที่พวกเขาเรียกข้าเป็นลูกสำส่อน
ถูกด่าเช่นนี้ เป็นการฝึกด้วยเหรอครับ
แล้วข้า จะกำชับทุกคน ให้ดีกับเจ้ากว่านี้
อาจารย์อาผู้คุมกฎ เหลวไหลเลอะเลือน
ไม่แยกแยะผิดถูก หากท่านเจ้าสำนักเป็นอะไรล่ะก็...
- บู๊ตึ๊งเราต้องพินาศแน่นอน - หุบปาก
ศิษย์แค่เป็นห่วงอนาคตสำนักน่ะ
ข้าอยากให้เจ้าเข้าใจเรื่องนึง...
เจ้าเป็นเพียงคนรับใช้ บู๊ตึ๊งจะเป็นเช่นไร...
ก็ไม่ใช่ธุระของเจ้า
หมดธุระของเจ้าแล้ว ไปได้
ศิษย์ขอตัวก่อน
เจ้าเป็นเพียงคนรับใช้...
บู๊ตึ๊งจะเป็นเช่นไร ก็ไม่ใช่ธุระของเจ้า
- หมดธุระของเจ้าแล้ว ไปได้... - ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ลูกสำส่อน...
"เขตหวงห้าม"
- อาจารย์ - ข้าเข้ามาใกล้เจ้าถึง 7 เชียะ
ทำไมเจ้ายังไม่รู้
หากข้าเป็นศัตรูของเจ้า เจ้าคิดบ้างหรือเปล่า...
ว่าจะพบจุดจบเช่นไร
ถูกคนรังแกมาอีกสิ
เพราะเจ้าสำนัก ไม่ยอมรับเจ้าเป็นศิษย์ใช่มั้ยล่ะ
ข้าก็ไม่ได้อยากเป็นศิษย์เขา ศิษย์ที่เขาสั่งสอนน่ะ
ไม่เก่งกาจเลยสักคนเดียว
ซักวันข้าต้องให้ทุกคนรู้ว่า... ข้าฮุ้นปวยเอี๊ยงรังแกไม่ได้
ปวยเอี๊ยง ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ลืม เรื่องที่เจ้าเคยรับปากข้า
ก่อนที่เจ้าจะสำเร็จวิชา ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาดว่าเจ้ามีวรยุทธ
ศิษย์ทราบแล้ว
ลมหมุนป่วนเมฆ ลมคลั่งกวาดพื้น
"อดทน"
เล่นได้ดีนี่ เล่นต่อสิ
ศิษย์น้อง ข้าเล่นไม่เพราะเลยใช่มั้ย
หา เอ่อ... เพราะ เพราะมาก
เจ้าไม่ได้ฟังซักนิด
อ้อ พี่ปวยเอี๊ยง ยังไม่พักผ่อนอีกเหรอ
พี่เง็กจือ ศิษย์พี่ ข้าขอโทษนะ
- ยังยืนเหม่ออยู่ได้ ทำไมไม่รีบเก็บกวาดล่ะ - อ้อ...
- ข้าจะไปทำมาให้ใหม่นะครับ - เจ้าอยากทำอะไรก็ไปทำ ข้าไม่กิน
- ท่าทางเขาคงชอบเจ้ามากนะ - นั่นมันเรื่องของเขา
แล้วเจอกัน
แชซ้ง ท่าเมื่อครู่นี้ หากเปรียบพลังมารบ้อเต๊กขั้นที่ 8 แล้ว
เจ้ามีความคิดว่า... พอสู้ได้มั้ย
- ฝ่ามือศิษย์พี่ กินขาดหลายขุม - อาจารย์อา พูดเช่นนี้...
แปลว่าต๊กโกวบ้อเต๊ก สู้อาจารย์ไม่ได้ล่ะสิ
ต๊กโกวบ้อเต๊กแม้ชนะข้าถึง 3 ครั้ง แต่ที่มันไม่กล้าทำอะไรบู๊ตึ๊ง...
ก็เพราะเคล็ดวิชาไหมฟ้านี่แหละ
แชซ้ง เจ้าดูท่านี้อีกทีนึง
ศิษย์พี่ ท่านเป็นอะไร
- ศิษย์พี่ - อาจารย์
ศิษย์พี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน
อยู่ดีๆ ทำไม พลังวัตรของท่าน ถึงได้หายไปเช่นนี้
ข้าเองก็ไม่เข้าใจ นับตั้งแต่ฝึกวิชาไหมฟ้า...
- ข้าก็กลายเป็นแบบนี้ - เฮ้อ... วิชาไหมฟ้า
เคราะห์ซ้ำกรรมซัดอะไรเช่นนี้
- ไม่น่าฝึกเลย - แชซ้ง อ้วงยี้
เรื่องนี้จะแพร่งพราย ออกไปไม่ได้เด็ดขาด
หากต๊กโกวบ้อเต๊กรู้ว่า พลังวัตรข้ามีปัญหา
- มันจะต้องรีบมา ถล่มบู๊ตึ๊งแน่นอน - ศิษย์พี่
ตอนนี้พลังวัตรข้า เหลือเพียง 4 ส่วน
อีก 2 ปี อย่างมากฟื้นฟูได้แค่ 7 ส่วน
ท่านจะให้ข้ารับมือ พลังมารบ้อเต๊ก ขั้นที่ 8 ได้ยังไง
หรือฟ้าอยากพิฆาตบู๊ตึ๊ง
อ้อ อาจารย์ อาจารย์อา...
พวกเราก็คัดยอดฝีมือ ในสำนักเรา 6 คน มาฝึก 6 พิฆาต
บวกกับค่ายกล 7 ดาวประจำสำนัก ภายใน 2 ปีนี้ ฝึกซ้อมอย่างหนัก
อาจพอรับมือ ต๊กโกวบ้อเต๊กได้นะคะ
- ความคิดดี - แต่ 6 พิฆาต ถ่ายทอดเฉพาะเจ้าสำนัก
เพื่อความอยู่รอดของบู๊ตึ๊ง คราวนี้ต้องยกเว้นซักครั้ง
แต่ในบรรดาศิษย์ทั้งหมด...
มีเพียงกิมเจียะ แปะเจียะ เง็กเจียะ
เทียวฮง เจี่ยเพ้ง 5 คนที่พอใช้ได้... ยังขาดอีกคนนึง
อาจารย์อา ท่านคิดว่า โป่วเง็กจือเป็นยังไง
ไม่เลว โป่วเง็กจือเหนือกว่า ทั้ง 5 คนนั้นอีก ซ้ำยังมีคุณธรรม
เหมาะที่จะเลือกที่สุด เกรงแต่... จะมีคนคัดค้าน
ขอเพียงสามารถช่วยบู๊ตึ๊ง เรื่องอื่นไม่ต้องไปสน
"หยางเจิ้นจง เป็นกิมเจียะ" - กิมเจียะ - ครับ
- เง็กเจียะ - ครับ
- แปะเจียะ - ครับ
- เจี่ยเพ้ง - ครับ
- เทียวฮง - ครับ
- โป่วเง็กจือ - ครับ
ข้าได้ ตัดสินใจเลือกพวกเจ้า 6 คน แยกฝึก 6 พิฆาต
จงร่วมใจกัน ต่อต้านสำนักบ้อเต๊ก
พวกเจ้าต้องฝึกฝนอย่างหนัก วันนี้ของปีหน้า ข้าจะทดสอบพวกเจ้า
วรยุทธใครสูงสุด คนนั้นคือว่าที่เจ้าสำนักคนที่ 27
เง็กเจียะ ฝึกทวนปลิดคอหอย
แปะเจียะฝึกกระบอง 8 ทิศ
เจี่ยเพ้ง ฝึกหมัด 5 พยัคฆ์
กิมเจียะ ฝึกฝ่ามือมังกร
เทียวฮง ฝึกดาบเบิกภูผา
โป่วเง็กจือ ฝึกกระบี่สองสัณฐาน
ปวยเอี๊ยง เพลงทวนชุดนี้เจ้าฝึกได้ไม่เลว
- เพียงแต่ขาดความชำนาญ ต้องฝึกให้มากกว่านี้ - ครับอาจารย์
ใครเป็นคน ปลอมรหัสมือโลหิต
อ้างชื่อสำนักของเรา ไปฆ่าพวกแชซ้ง
ต้องเป็นศัตรูของบู๊ตึ๊ง คิดฆ่าแชซ้ง
แล้วป้ายความผิดให้พวกเรา
- หัวหน้าตึกมังกรเขียวพยัคฆ์ขาว - ครับ
โรงเตี๊ยมอันเล่อ ที่เกิดเหตุ อยู่ในเขตของพวกเจ้า
เรื่องที่เกิด พวกเจ้าต้องรับผิดชอบ
จากการตรวจสอบพบว่า ศิษย์สำนักบ้อเต๊ก ที่ถูกแชซ้งฆ่าวันนั้น
- ล้วนเป็นตัวปลอมทั้งสิ้น - ส่วนชาย 3 หญิง 1 ที่เหลือ
ถูกโป่วเง็กจือขับไล่ไปได้
โป่วเง็กจือเพื่อช่วยแชซ้ง จึงทำให้แม่ และน้องสาว...
ถูกเจ้าพวกตัวปลอมเหล่านั้นน่ะ ฆ่าตายจนสิ้น
โป่วเง็กจือ มันเป็นใคร ทำไมข้าไม่เคยได้ยินชื่อ
พวกเจ้าได้สืบหรือไม่ว่า โป่วเง็กจือคนนี้เป็นใคร
จากรายงานที่ข้าได้มา...
โป่วเง็กจือติดตามแชซ้ง ขึ้นเขาบู๊ตึ๊งไปแล้ว
แม้จะยังไม่รู้ชาติกำเนิดมัน แต่ข้าสืบได้ว่า...
แม่กับน้องสาวมันมาจากหอคณิกา
อ๋อ... หัวหน้าตึกโบตั๋น ตอนนี้พวกนางอยู่ที่ไหน
ข้าได้พาพวกนางมาที่นี่ รอการสอบสวน
เยี่ยม รีบพาเข้ามา
เดินๆ... เดิน...
พวกเจ้า เป็นอะไรกับโป่วเง็กจือ พูด...
พวกสองคนเป็นแค่ แม่เล้ากับคณิกาที่ไป่ฮัวโหลว
ใครคือโป่วเง็กจือ พวกเราไม่รู้จริงๆ เจ้าค่ะ
แล้วเรื่องที่โรงเตี๊ยมอันเล่อ มันเป็นมายังไง
คือว่ามีแขกคนหนึ่ง เอาเงินมาให้เรา จ้างให้เราทำแบบนั้นน่ะค่ะ
ศิษย์พี่ ดูตามรูปการณ์ คนที่ช่วยแชซ้งกับคนที่ฆ่ามัน...
- คงเป็นคนของโป่วเง็กจือหมด - ใช่
โป่วเง็กจือทำเช่นนี้ ต้องมีแผนชั่วแน่ๆ เลย
ศิษย์น้อง เรื่องนี้ต้องรายงาน อาจารย์หรือไม่
ท่านพ่อกักตนฝึกวิชา ข้าว่าอย่าไปรบกวนท่านจะดีกว่า
เอาอย่างงี้ พวกเราสองคนขึ้นเขาบู๊ตึ๊ง
บอกให้แชซ้งส่งตัวโป่วเง็กจือออกมา
- ศิษย์น้อง เราไปกันเถอะ - มีคนบุกรุก มีคนบุกรุก...
ฟังให้ดีนะ รีบส่งตัวโป่วเง็กจือออกมา
ไม่งั้นข้าจะถล่มบู๊ตึ๊ง
คนของสำนักบ้อเต๊กไร้สัจจะ ลอบกัดเจ้าสำนักเรา
ตอนนี้ยังมีหน้ามาทวงคนอีก
ความจริงเป็นเช่นไร ต้องเรียกโป่วเง็กจือออกมาก่อน
เรื่องราวจึงจะกระจ่าง พวกเจ้าจะมอบคนมั้ย
โป่วเง็กจืออยู่ที่นี่แล้ว พวกท่านมีอะไรจะชี้แนะงั้นเหรอ
- เจ้าคือโป่วเง็กจือเหรอ - ถูกต้องแล้ว
ข้าคือคนฆ่าศิษย์ สำนักบ้อเต๊ก
เยี่ยม โป่วเง็กจือ ตามข้ากลับสำนักบ้อเต๊ก
- สะสางบัญชี - บังอาจ
ศิษย์บู๊ตึ๊ง ให้พวกเจ้า พาตัวไปได้ง่ายๆ เหรอ
ถ้าไม่ยอมให้คน พวกข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ
ค่ายกล 7 ดาว
ค่ายกระบี่นี้ร้ายกาจมาก ระวังตัวด้วยนะ
จะถ้ำเสือ บึงมังกร ก็ต้องฝ่า...
ค่ายกลนี้ พิสดารยิ่งนัก
อืม ค่ายกลนี้ ไม่อาจทำลายได้
เมื่อครบ 49 กระบวนท่า พวกมันต้องตายแน่นอน
- เจ้าเป็นใคร - พวกเจ้ารีบหนีไปเร็ว
ตาข่ายฟ้าดิน
หยุดมือ...
ปล่อยพวกเขาลงเขา
อาจารย์ มันเป็นคนสำนักบ้อเต๊ก ทำไมถึงปล่อยพวกมันไปล่ะ
ฉวยโอกาสที่ศิษย์บู๊ตึ๊งยังไม่มา พวกท่านรีบหนีไปเถอะ
ขอบคุณจอมยุทธที่ช่วย
ท่านเผยโฉมเถอะ วันหน้าจะได้ตอบแทน
ข้าช่วยพวกท่าน ไม่ได้หวังการตอบแทน
ลาก่อน
ศิษย์น้อง เจ้าเป็นอะไร
ท่านได้เปิดเผยโฉมหน้าแล้ว ขอทราบนามท่านด้วย
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
- ศิษย์น้อง ไปกันเถอะ - อื้อ
คำนับท่านเจ้าหุบเขา...
พวกเจ้าสืบชาติกำเนิด ฮุ้นปวยเอี๊ยงได้หรือยัง
สืบได้แล้วค่ะ ที่แท้มันเป็นลูกนอกสมรสของแชซ้ง
กับผู้หญิงแซ่ฮุ้นคนนึงนั่นเอง
อ้อ มิน่าแชซ้งถึง แอบสอนวรยุทธมันกลางดึก
แต่ไม่รับเป็นศิษย์
- ท่านเจ้าหุบเขาจะให้เราฆ่ามันหรือไม่ - ไม่ต้อง
ข้ามีแผน ยิงนัดเดียวได้นก 2 ตัว
ตามกฎของบู๊ตึ๊งนั้น เคล็ดไหมฟ้าจะสอนเฉพาะเจ้าสำนัก
ข้าจะฆ่าอี่ชงที แล้วฝึกเคล็ดไหมฟ้า
ดังนั้น ก่อนอื่นข้าต้องฆ่าแชซ้งก่อน
ท่านเจ้าหุบเขา ก่อนจะถึงรอบท่าน ยังมีกิมเจียะ เง็กเจียะขวางหน้าอยู่
งั้นก็จัดการฆ่ามัน 2 คนซะด้วยเลยซิ
- คืนนี้พวกเจ้า ลงมือได้ - ทราบ / ทราบ
หา...
พวกเจ้าเป็นใคร
- ใครน่ะ - หุบเขาสราญ...
- ลม / ไฟ - ฝน / ฟ้า
- พวกเจ้ามาทำอะไร - มาเอาชีวิตเจ้า...
ฮุ้นปวยเอี๊ยง รีบมาหาข้าด่วน มีเรื่องสำคัญ... เจ้าสำนัก
เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก
เจ้าสำนัก นี่ ใครมันทำท่านแบบเนี้ย
- ป้ายหยก ป้ายหยก - ป้ายหยกอะไรครับ
อยู่ในลิ้นชัก จำไว้...
เอาป้ายหยก ไปให้สำนักบ้อเต๊ก ให้กับ...
- ซิมหม่านกุน - ซิมหม่านกุนสำนักบ้อเต๊ก
ปวยเอี๊ยง เจ้าต้องตั้งใจฝึกยุทธ...
เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก
ปวยเอี๊ยง เพลงทวนชุดนี้เจ้าฝึกได้ไม่เลว
เพียงแต่ขาดความชำนาญ ต้องฝึกให้มากกว่านี้
อาจารย์
หา...
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก ท่าน...
หา... อาจารย์อา
- หา... เกิดอะไรขึ้น - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย มีอะไร / มีอะไรกันน่ะ
ท่านเจ้าสำนักถูกฆ่าตาย
- หา เจ้าสำนัก - ศิษย์พี่ ศิษย์พี่... / เจ้าสำนัก
เจ้าสำนัก...
นี่ ศิษย์พี่รู้มั้ยว่า ใครเป็นคนฆ่าท่านเจ้าสำนักน่ะ
ข้าไม่รู้หรอก ตอนที่ข้ามาถึง เห็นแต่ฮุ้นปวยเอี๊ยงอยู่ที่นี่คนเดียว
เจ้าเป็นคนฆ่าเจ้าสำนักใช่มั้ย
อาจารย์อาทั้งสอง ข้า... ข้าไม่รู้เรื่องนะ
- ข้า... ข้าไม่รู้จริงๆ - อย่าไปเชื่อ / มันแก้ตัว...
เจ้าไม่รู้เรื่อง แล้วทำไมมือเจ้าเปื้อนเลือดล่ะ
แถมในมือยังมีอาวุธที่ฆ่าอาจารย์ด้วย
ฟังข้าพูดก่อนนะ ฟัง... ฟังข้าพูดก่อนเถอะ
- พยานหลักฐานแน่นหนายังจะแก้ตัวอีก - จับเจ้าคนทรยศมัดเอาไว้
- เอาไปสำเร็จโทษ - ครับ...
ทุกคนอย่าเพิ่งวู่วามนะ อาจารย์อาทั้งสอง...
ฮุ้นปวยเอี๊ยงไม่เป็นวรยุทธ เขาจะฆ่าท่านเจ้าสำนักได้ยังไงกัน
ไหนว่าไม่เป็นไง มันเด้งดึ๋งเลย
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าฝึกวรยุทธมาจากไหน
อย่าให้มันหนีได้ จับมันไว้
- ครับ... - อ้าว ไปแล้ว
- หา... แยกร่างสลับเงา - ฮุ้นปวยเอี๊ยง...
เจ้าแอบฝึกยอดวิชาสำนัก ลอบฆ่าเจ้าสำนัก
- ใครบงการเจ้า - ข้าไม่ได้ฆ่าเจ้าสำนักนะ
ข้า... เดี๋ยว...
- จับเจ้าคนทรยศ - ฆ่ามันให้ตาย
ศิษย์พี่ ขอโทษด้วย
- มันหนีไปแล้ว... - ไปแล้ว
- มันเหินไปโน้นเลย - ใช่...โอ้โห
เฮ้อ... บู๊ตึ๊งโชคร้ายจริงๆ
20 ปีก่อนก็มีคนปลอมตัวเป็นพ่อครัว
20 ปีหลังก็มีเด็กรับใช้ปลอม ก่อกวนจนบู๊ตึ๊งแทบถล่ม
อาจารย์ลุง พวกเราจะทำไงดีล่ะ
ข้าคิดว่า เราควรจะเลือก เจ้าสำนักคนใหม่ขึ้นมาดูแล
ใช่แล้ว ศัตรูคอยจ้องเราอยู่ ต้องรีบคุมสถานการณ์
กิมเจียะ เง็กเจียะเป็นคนที่... ฝีมือดีที่สุด
ล้วนถูกฆ่าตายสิ้น
คนที่เหมาะสมที่สุดตอนนี้ก็คือ โป่วเง็กจือ
- อาจารย์ เง็กจือเขา... - เจ้าไม่ต้องสอด
โป่วเง็กจือ เจ้ายินดีสละความรักหนุ่มสาว..
ออกบวชเป็นเจ้าสำนักหรือไม่
เพื่อปกป้องมิให้บู๊ตึ๊งต้องล่มสลาย ศิษย์ยินดีสละทุกสิ่งทุกอย่าง
เพื่อกอบกู้สำนักครับ
- อ้าว... วิ่งสะบัดไปอีกแล้ว - เหมือนเดิมเลย
อ้วงยี้ ปล่อยให้มันจบ ดั่งสายพิณที่ขาดเถอะ
อาจารย์... ทำไมต้องเลือกเขาด้วย
ข้าไม่ได้บีบบังคับเขา
ตั้งแต่อาจารย์อาของเจ้ายังอยู่ เขาก็ได้แสดงตัวแล้วว่า...
พร้อมจะสละ ทุกอย่างเพื่อบู๊ตึ๊ง
แต่ว่าข้า...
เขาเห็นแก่คุณธรรม
หากเจ้าชื่นชมเขา ก็ควรจะส่งเสริมเขา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อ้วงยี้ก็ขอ... เป็นโสดจนวันตาย
ประเสริฐ... เจ้าพักผ่อนเถอะ
อาจารย์
อย่าพูดเลย...
เจ้าหมอนี่หน้ากร้อคอสั้นตัวดำผมหยิก โหงวเฮ้งชั่วร้ายสุดๆ นะ
ถึงทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้ได้ แสดงว่าข้าดูคนไม่ผิดจริงๆ นะ
แปลว่าวิชาดูดวงของท่านนี่ เจ๋งมากสิท่า
แน่นอนอยู่แล้ว ไม่อย่างงั้นข้าจะได้ชื่อว่า...
- เป็นเทพคำนวณชะตาเหรอ - นึกว่าหมอลักษณ์ฟันธง
จะบอกให้รู้นะ ข้ารู้แต่แรกแล้วว่า...
- บู๊ตึ๊งจะมีภัย...เสียดายที่ข้ามาช้าไป - ดูให้ข้าบ้างสิ อยากดู
- ชะตา ชะตา - ดูสิว่าปีนี้จะมีเมียหรือเปล่า
- ดูหน่อย ดูหน่อย ดูให้ข้าหน่อย - ดูหน่อย / ฟันธงเลยก็ได้...
ได้เลย ได้เลย เตรียมเงินไว้ แล้วเข้าแถวมาเลย มาๆ ๆ...
ไม่ดูแล้ว...
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าหนีไม่พ้นแล้ว
ตามข้ากลับไปรับโทษที่บู๊ตึ๊งเดี๋ยวนี้
ศิษย์พี่ทั้ง 3 ข้าไม่ได้ฆ่าอาจารย์นะ
มันไม่ยอมรับ ฆ่ามันเลย
ศิษย์พี่ทั้ง 3 ฟังข้าพูดก่อนสิ
หา... ต๊กโกวหง
แม่นางต๊กโกว นี่เป็นเรื่องภายในสำนักเรา...
- เจ้าอย่ายุ่งดีกว่านะ - คราวก่อน เจ้าทลายค่ายกล 7 ดาวช่วยข้า
คราวนี้ข้า ต้องช่วยเจ้าตอบแทน
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ที่แท้คนคลุมหน้า ที่บุกมาช่วยนาง กับกงซุนอั๊ง ก็คือเจ้า
- หา... - เจ้าเป็นอะไร กับคนสำนักบ้อเต๊ก
ไม่เห็นต้องถาม มันเป็นไส้ศึกที่สำนักบ้อเต๊กส่งมา
ศิษย์พี่ทั้ง 3 อย่าเข้าใจผิดข้านะ ข้า...
เฮ้... ไม่ต้องไปกลัวพวกมัน
มันอยากจะโทษ สำนักบ้อเต๊ก ข้าก็จะปล่อยมัน
นี่ พวกเจ้า 3 คน ฟังนะ
เขาอยู่ในความคุ้มครอง ของสำนักบ้อเต๊ก
- คิดจับเขา ผ่านข้าให้ได้ก่อน - หา...
นี่เจ้า... ฮุ้นปวยเอี๊ยง วันนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อน
- พวกเรากลับ - นึกว่าแน่
- ขอฟันธงว่ามันกลับไปแล้ว - ใช่
เฮ้... ฮุ้นปวยเอี๊ยง ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ฮุ้นปวยเอี๊ยง นี่ อย่าเพิ่งไป
- เจ้าคิดหรือยังว่าจะไปไหน - ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ
แผ่นดินกว้างใหญ่ แต่เหมือนไม่มีที่ให้ข้าอยู่เลย
- เจ้าไม่มีบ้านเหรอ - ไม่มี
แล้วพ่อแม่เจ้าล่ะ
ข้าเกิดมาได้ไม่นาน พวกท่านก็ตาย
ที่แท้ เจ้าเป็นกำพร้า
ข้าถูกนำมาเลี้ยงที่บู๊ตึ๊ง ไม่มีใครให้เกียรติข้าซักคนนึง
สุดท้ายยังปรักปรำข้า... ว่าเป็นคนฆ่าเจ้าสำนักอีกด้วย
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ดูจากเหตุการณ์... คนของบู๊ตึ๊ง ต้องไม่ละเว้นเจ้าแน่
เจ้าตามข้ากลับสำนักบ้อเต๊ก ให้พ่อของข้าคุ้มครองเจ้าเถอะ
ไม่ได้ ขืนข้าไปกับเจ้า พวกเขายิ่งมั่นใจว่าข้าทรยศ
ข้าทำแบบนี้เพราะหวังดี ทำแบบนี้ถึงจะปกป้องชีวิตเจ้าได้
ไว้สืบรู้ว่าใครคือฆาตกร ค่อยกลับไปล้างมลทินยังทัน
ปวยเอี๊ยง เจ้าจงเอาป้ายหยกนี้ ไปให้ซิมหม่านกุนสำนักบ้อเต๊ก
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าลองไปคิดดูให้ดีนะ ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก
ตกลง ข้าจะไปกับเจ้า
เคล็ดไหมฟ้าเป็นวิชาที่โกวบั๊กเต้าหยิน คิดขึ้นเมื่อ 70 ปีก่อน
เป็นสมบัติล้ำค่าของสำนัก
20 ปีก่อนเจ้าหุบเขาสราญ...
ปลอมตัวเป็นพ่อครัวแฝงตัวเข้าบู๊ตึ๊งเรา
เพราะว่า ต้องการจะขโมยเคล็ดไหมฟ้า
- แล้วเขาขโมยได้มั้ย - มันลอบเข้าหอคัมภีร์
ถูกข้าจับได้ทำลายวรยุทธ ขังไว้ที่บึงเย็น
อ๋อ... แต่เจ้าหุบเขาสราญ ได้ตายไปแล้วนี่นา
ตอนนี้ศัตรูร้ายกาจสุดของบู๊ตึ๊ง มีเพียงต๊กโกวบ้อเต๊กเท่านั้น
บู๊ตึ๊งจะอยู่หรือไป ก็อยู่ที่เจ้า... จะตีความในคัมภีร์ได้หรือไม่
เอ๊ะ... อาจารย์ลุง ท่านฝึกเคล็ดไหมฟ้า...
พลังวัตรมาๆ หายๆ สาเหตุเพราะอะไรกันแน่ครับ
เจ้าพลิกดูหน้าสุดท้ายสิ
พลังขั้นสุดยอด หญิงสู่ชาย
เอ๊ะ อาจารย์ลุง แปลว่าอะไร
หากข้ารู้ความหมายของมัน ก็คงฝึกสำเร็จไปนานแล้ว
เง็กจือ... ด้วยสติปัญญาของเจ้า จะต้องตีความประโยคนี้ได้อย่างแน่นอน
ครับ ศิษย์จะพยายามเต็มที่ครับ
"เฉินซือเจีย เป็นซิมหม่านกุน" พบดุจดั่งพราก
พบแล้วทำไม ไม่พบแล้วทำไม
- ท่านแม่ - ลูกหง
- คุณหนู - ท่านแม่
ลูกหง เจ้าแอบมาหาแม่อีกแล้ว ระวังพ่อเจ้าจับได้นะ
ท่านพ่อกักตนฝึกวิชาจะออกมาแล้ว ข้าไม่มาตอนนี้...
ไม่รู้ว่า ต้องรออีกนานเท่าไหร่น่ะ
ความจริง แม่ก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน
ข้าไม่เข้าใจเลย ทำไมท่านพ่อ ต้องขังท่านแม่ไว้อย่างนี้ด้วย
ให้พวกเราแม่ลูกต้องแยกกันน่ะ
บอกเจ้าตั้งกี่ครั้งแล้ว ว่าห้ามพูดเรื่องนี้
ท่านแม่ หน้าท่านเหมือนคนเพิ่งร้องไห้เลย
ใช่แล้ว
แม่ร้องไห้ให้เพื่อนที่ตายไป
ใคร... หยุดนะ
ฮุ้นปวยเอี๊ยง นี่เป็นเขตหวงห้าม เจ้าแอบเข้ามาได้ยังไง
เอ่อ... คือข้า
- ลูกหง เขาคือฮุ้นปวยเอี๊ยงเหรอ - ใช่ค่ะ
เขาคือฮุ้นปวยเอี๊ยงที่ถูกกล่าวหาว่า... ฆ่าแชซ้งบนเขาบู๊ตึ๊งค่ะ
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าบังอาจทรพี ฆ่าพ่อแท้ๆ ของตัวเอง
หา... ฮูหยิน ท่านพูดอะไรกันเนี่ย แชซ้งเหรอเป็นพ่อข้า
เจ้าอย่าตำหนิ ที่แชซ้งปิดบังเจ้า
20 ปีก่อน แชซ้งได้เคย ลอบรักกับผู้หญิงแซ่ฮุ้นคนนึง
จนเจ้าถือกำเนิดขึ้น แต่เพื่อจะได้เป็นเจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง
เขาจึงไม่อาจจะเปิดเผยเรื่องนี้ ดังนั้น เจ้าจึงต้องใช้แซ่ฮุ้นตามแม่
มิน่า เขาถึงคลุมหน้ามาสอนวรยุทธข้า
จริงสิ ฮูหยิน ขอบังอาจเรียนถาม ท่านคือซิมหม่านกุนใช่มั้ย
ใช่แล้ว
ก่อนที่พ่อข้าจะตาย สั่งให้ข้ามอบป้ายหยกนี้ให้กับท่าน
ป้ายหยก
ท่านแม่ ท่านเป็นอะไรกับแชซ้ง
- ทำไมเขามอบป้ายหยกนี้ให้ท่านล่ะ - คำถามนี้ ข้าจะเป็นคนตอบเอง
- ท่านพ่อ - หา... ต๊กโกวบ้อเต๊ก
- เรื่องมันผ่านไปแล้วท่านจะพูดทำไม - แพศยา
ท่านแม่ ท่านพ่อ... ท่านแม่ทำอะไรผิด ท่านถึงตบนาง
เพราะความจริงแล้ว เจ้าไม่ใช่ลูกสาวข้า
- ท่านพูดอะไร - ต๊กโกวบ้อเต๊ก / หุบปาก
พ่อแท้ๆ ของเจ้าไม่ใช่ข้า
- แต่เป็นแชซ้ง - หา
ท่านแม่ เป็นความจริงเหรอ
ซิมหม่านกุน เรื่องที่น่าละอายเช่นนี้ เจ้าเล่าให้ลูกฟังเองดีกว่านะ
20 ปีก่อน ในการประลอง ระหว่างบู๊ตึ๊งกับบ้อเต๊ก
แชซ้งแพ้ให้แก่พลังมาร ของต๊กโกวบ้อเต๊ก
บาดเจ็บหนีตายออกมา นึกไม่ถึง เขาจะหนีมาถึงบึงมรกต
ตอนนั้นข้าโกรธบ้อเต๊ก ที่ฝึกพลังมารจนสูญเสียสมรรถภาพ
จึงคิดจะยั่วโทสะ
เขาอยากจะฆ่าใคร ข้าก็จะช่วยชีวิตคนนั้น
ข้าจึงได้พาแชซ้งมารักษาตัว ที่บึงมรกต
นึกไม่ถึง เราเห็นหน้ากันทุกวัน จนกลายเป็นความรัก
แม้พวกเราจะมีใจตรงกัน แต่ก็ไม่เคยทำผิดประเพณี
น่าโกรธก็คือ... บ้อเต๊กไม่เพียงไม่ทอดทิ้งข้า
ยังบอกว่าจะครอบครองยุทธภพ
หากไม่ได้เป็นเจ้ายุทธภพ ก็จะไม่กลับมา
ด้วยความที่อ้างว้าง ข้าจึงร่ำสุราทั้งวัน
สุดท้ายด้วยความเมามาย จึงได้ทำ เรื่องที่ผิดต่อเขา
ที่สุด เจ้าจึงถือกำเนิดขึ้นมา
20 ปีมานี้ ไม่เคยเลย ที่ข้าจะลืมความอัปยศนี้ได้
น่าเสียดาย ข้าไว้ชีวิตแชซ้ง 3 ครั้ง
สุดท้าย มันกลับไปตายเพราะคนอื่น
ประมุขต๊กโกว ท่านพ่อข้าตายไปแล้ว
หากท่านต้องการจะเอาเรื่องล่ะก็ ข้าฮุ้นปวยเอี๊ยง ยินดีรับแทนพ่อ
แน่มาก ข้าจะทำลายวรยุทธเจ้า
ให้เจ้าได้รับรู้ ถึงความอัปยศ ที่แชซ้งยัดเยียดให้ข้า
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าจงใช้วิชาที่ร่ำเรียนออกมาทั้งหมด
ท่านประมุขไม่ต้องเกรงใจ เชิญ
ผู้ใหญ่อย่างข้าประมือกับเด็กอย่างเจ้า
ใครรู้เข้ามีหวังข้าถูกหัวเราะเยาะแน่
เจ้าจงเลือกอาวุธออกมา
หากท่านคิดจะสู้มือเปล่า ฮุ้นปวยเอี๊ยงก็มิขอเอาเปรียบท่าน
ไม่เจียมตัวเลย
หา พลังมารบ้อเต๊กขั้นที่ 9
ปวยเอี๊ยง
ปวยเอี๊ยง เจ้าเป็นไงบ้าง
ท่านแม่
- หา... ปวยเอี๊ยง - ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ท่านแม่ เขาเป็นยังไงบ้าง
เขาเป็นไงบ้างคะ
วรยุทธของเขา ถูกทำลายหมดแล้ว
หา แล้วจะทำยังไง
พาเขาไปจากที่นี่ก่อน แล้วค่อยหาทางช่วยเหลือ
ท่านแม่ ผ่านมาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว ตกลงพี่ใหญ่จะรอดมั้ย
แม่ได้ถ่ายพลังวัตรทั้งหมดข้าสู่ร่างเขา
จะรอดหรือไม่ ก็อยู่ที่ตัวเขาแล้ว
- พี่ใหญ่ - อย่าแตะต้อง
ท่านแม่ พี่ใหญ่เขา ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ
พิษพลังมารในร่างเขา ถูกแม่ขับออกมาหมดแล้ว
แล้วทำไม พี่ใหญ่ถึงยังไม่ฟื้นล่ะ
ทางเดียวที่จะช่วยเขาได้ในตอนนี้ คือทะลวงชีพจรหยิ่มต๊ก...
จึงจะพ้นขีดอันตราย
เจ้าหุบเขา ฮุ้นปวยเอี๊ยงถูกต๊กโกวบ้อเต๊ก ทำลายวรยุทธแล้ว
- แล้วตายมั้ย - ไม่ครับ
ฟังว่าซิมหม่านกุน แม่ลูกช่วยไป ยังไม่พบตัวครับ
หา...
"เพลงกระบี่มายา"
เพลงกระบี่ทั้ง 13 ท่า คือเพลงกระบี่มายาที่ร้ายกาจทัดเทียม...
กับเคล็ดวิชาไหมฟ้า
เปี่ยมด้วยความอำมหิต เกรงทำร้ายผู้คน จึงไม่กล้าเผยแพร่
ซ่อนไว้หลังคัมภีร์ไหมฟ้า แด่ผู้มีบุญ... โกวบั๊กเต้าหยิน
- มีคนร้ายบุกขึ้นเขา รีบมาเร็ว - มาเร็วเข้า เร็วเข้า... เร็วๆ ๆ เร็วหน่อย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย หา...
อะไรกันเนี่ย...
พวกเจ้าบุกบู๊ตึ๊ง ฆ่าศิษย์ของพวกเรา มีจุดประสงค์อะไร
เรียกอี่ชงทีออกมา พวกเรามาคิดบัญชีกับมัน
ไม่เช่นนั้น พวกเจ้าจะต้องมีสภาพเหมือนมัน
หา...
หา ท่านเจ้าสำนัก ลุย ลุยเลย หา...
- อ้าว อาจารย์ลุง... - หยุดนะ
จอมยุทธทั้ง 4 อี่ชงทีมีความแค้นใดกับพวกท่าน
- ทำไมต้องฆ่าเจ้าสำนักเรา - อี่ชงที
เจ้ายังจำเทียนตี้ เจ้าหุบเขาสราญได้มั้ย
เทียนตี้ หรือพวกเจ้าคือ 4 ผู้คุมกฎหุบเขาสราญ ลม ไฟ ฝน ฟ้า
ถูกต้อง วันนี้พวกเราจะมาล้างแค้น ให้กับเจ้าหุบเขา
นายของพวกเจ้าบุกเขาบู๊ตึ๊ง ขโมยคัมภีร์ไหมฟ้า
ถูกข้าจับได้ ขังที่บึงเย็น
ชดใช้ความผิดของตน พวกเจ้าจะล้างแค้นอะไร
ไม่ต้องพูดมาก อี่ชงที
เจ้าจะจัดการตัวเอง หรือจะให้ข้าลงมือ
- บังอาจ ลุย... - เฮ้ย พวกเจ้าถอยไปให้หมด
- ศิษย์พี่ เกิดอะไรขึ้น - เจ้าสำนักตายแล้ว
เง็กจือ
หา พลังไหมฟ้า
- อาจารย์ลุง อาจารย์ลุง... - อาจารย์... / อาจารย์ลุง
- อาจารย์ อาจารย์ / อาจารย์ลุง - อาจารย์ลุง อาจารย์ลุง...
อาจารย์...
- ที่แท้เจ้าเป็นคนหุบเขาสราญ - ถูกต้องแล้ว
เทียนตี้ก็คือท่านปู่ข้า
- อาจารย์ลุง อาจารย์ลุง อาจารย์ลุง... - อาจารย์ อาจารย์...
อ้วงยี้ เพื่อล้างแค้นให้ท่านปู่
เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของหุบเขาสราญ
ข้าจำเป็นต้องทำเช่นนี้
โป่วเง็กจือ เจ้าเป็นคนฆ่าเจ้าสำนักใช่มั้ย
ถูกต้องแล้ว แชซ้ง กิมเจียะ เง็กเจียะ ล้วนถูกข้าฆ่าตาย
ดี...
- พวกเราบุก ฆ่าเจ้าศิษย์ทรยศนี่ - บุกไปเลย บุกไปเลย บุกสิๆ...
ทำไมไม่บุกล่ะ บุกไปเลย...
ช้าก่อน
คล้อยตามข้าอยู่ ขัดขวางข้าตาย
ใครยินดีรับใช้ข้า ก็ก้าวออกมา
ไปดีกว่า จะได้ไม่ตาย... ข้าไปด้วย ไป...
คนฉลาดต้องรู้จักคล้อยตาม ไปเถอะ
- ไปเร็วๆ - ชีวิตมีค่า รักษาไว้ก่อนดีกว่าน่านะ
- หา... ไปๆ ๆ ไปด้วย - ย้ายพวก ย้ายพวก
- เร็วๆ ๆ ๆ...มาๆ - ข้าไปด้วย
จะให้ข้าลงมือ หรือว่าจัดการตัวเอง
ท่านปรมาจารย์ บู๊ตึ๊งมีภัย แต่ศิษย์ไร้ความสามารถ
ได้แต่พลีชีพ ขอปรมาจารย์
กำจัดศิษย์ทรยศ... กอบกู้ศักดิ์ศรีบู๊ตึ๊งด้วยเถอะ
โป่วเง็กจือ เจ้าไว้ชีวิตข้า แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ
ไม่ต้องตาม ปล่อยนางไป
จงฟังให้ดีนะ หากไม่มีคำสั่งของข้า...
ห้ามใครเข้ามาที่นี่เด็ดขาด
ใครแอบหนีลงจากเขา ตายสถานเดียว
ทราบ...
- ต๊กโกวหง - แล้วเจ้าเป็นใคร
ลุ้นอ้วงยี้แห่งบู๊ตึ๊ง
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง - หยุดเดี๋ยวนี้นะ
แม่นางต๊กโกว ฮุ้นปวยเอี๊ยงเขา...
เขาถูกพ่อข้าทำลายวรยุทธ สลบมา 7 วันแล้ว
ท่านแม่ข้ากำลังใช้พลังวัตร รักษาอาการให้เขา
เจ้าอย่าได้เข้าไปรบกวนเป็นเด็ดขาด
- หา... - พี่ใหญ่ฟื้นแล้ว
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ท่านแม่
ท่านแม่ ท่านแม่...
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง - ศิษย์พี่
- ท่านแม่ ท่านเป็นอะไร - เกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย
เพื่อจะช่วยชีวิตท่านพี่...
ท่านแม่ถึงถ่ายพลังวัตรทั้งหมดของท่านให้
พระคุณของฮูหยิน ชาตินี้ข้าไม่ขอลืม
ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ตายหรอก
ข้าเดินลมปราณไม่กี่ชั่วยาม ก็หายดีแล้ว
ตอนนี้บนบู๊ตึ๊ง เหลืออยู่แต่พวกที่รักตัวกลัวตาย
นอกจากนั้นไม่ตาย ก็หนีไป
โป่วเง็กจือ ข้าฮุ้นปวยเอี๊ยง ไม่มีวันละเว้นเจ้าแน่
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
เจ้าจะไปไหน
ข้าจะไปฆ่าไอ้สารเลวคนนั้น
วรยุทธเจ้าตอนเนี้ย เท่ากับไปตายนะ
พี่ใหญ่ แม่นางลุ้น รีบเข้ามาเถอะ
ฮุ้นปวยเอี๊ยง 20 ปีก่อนตอนที่พ่อเจ้าอยู่กับข้า
รู้ว่าสกุลซิม เชี่ยวชาญกำลังภายใน
แต่ว่า ก็ยังไขความลับ ของเคล็ดวิชาไหมฟ้าไม่ได้
จึงมอบคัมภีร์ฉบับคัดลอกให้ข้า นี่ไงล่ะ
คัมภีร์ไหมฟ้า
เขาหวังว่า ข้าจะสามารถไขความลับนี้ออก
20 ปีผ่านไป ข้าจึงตีความแตก ต้องใช้ 3 หยินทะลวงหยาง...
จึงจะสามารถทะลวง จุดสำเร็จพลังไหมฟ้าได้
แล้ว 3 หยินทะลวงหยางนี่ มัน... มันแปลว่าอะไร
เดี๋ยวข้าจะอธิบายให้ฟัง
ตอนนี้ให้ลูกหง ร่ายรำกระบวนท่า ตามคัมภีร์หนึ่งรอบ เจ้าจงตั้งใจดูนะ
ผู้ฝึกพลังไหมฟ้า ต้องถือพรหมจรรย์
และต้องทำลายวรยุทธเดิม ของตนให้หมด
บวกกับถ่ายทอดลมปราณ สตรี 3 คนสู่ร่าง ผสานพลังหยางในร่าง
จากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการเกิดใหม่ มิเช่นนั้นก็จะไร้ประโยชน์
หรือธาตุไฟแตกซ่านได้
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าถูกทำลายวรยุทธ นี่คงเป็นลิขิตฟ้า
จะเป็นบุญหรือกรรม ก็อยู่ที่วาสนาเจ้าแล้ว
ทุกคนเตรียมตัว 3 หยินทะลวงหยาง
ฮุ้นปวยเอี๊ยง โคจรลมปราณ
แม่นางลุ้นเจ้าอยู่ขวา ลูกหงเจ้าอยู่ซ้าย
ซ้ายขวาประสาน
จุดไท่เอี๊ยง
ซิมฮูหยิน ตอนนี้พวกเรารออะไรอยู่
ลอกคราบ
พวกเรารอมา 3 วัน 3 คืนแล้ว พี่ใหญ่เขา เขาจะ...
เขาไม่ตายแน่ สภาพเขาตอนนี้ เช่นเดียวกับตัวหม่อน
ที่พ่นไหมออกมา จนกลายสภาพเป็นดักแด้...
รอเวลาเป็นผีเสื้อ บินออกจากรัง
เฮ้ ขยับแล้ว
- ฮุ้นปวยเอี๊ยง - ที่สุดเจ้าก็ฝึกสำเร็จ
- ยินดีด้วยพี่ใหญ่ - ขอบคุณฮูหยิน
คราวนี้บู๊ตึ๊งเรามีทางรอดแล้ว
เพื่อบู๊ตึ๊ง เพื่อท่านพ่อ ข้าจะกลับบู๊ตึ๊งไปชำระสำนัก
ไม่ทราบฮูหยินมีความเห็นเช่นไร
ข้ากับลูกหงจะหาที่เก็บตัว ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบ
ก็ดีเหมือนกัน ศิษย์พี่ เรากลับบู๊ตึ๊งกันเถอะ
คำนับท่านเจ้าหุบเขา...
ได้ข่าวหรือยังว่า ลุ้นอ้วงยี้อยู่ที่ไหน
พวกเราค้นทั่วเขาบู๊ตึ๊ง ไม่พบแม้แต่เงาของนาง
เจ้าหุบเขา ท่านห่วงลุ้นอ้วงยี้ถึงเพียงนี้ หรือว่าหลงรักนางเข้าแล้ว
คนใช่ท่อนไม้ ใยไร้น้ำใจ
ข้าเกรงว่า เจ้าหุบเขาจะเห็นแก่ความรัก จนเสียการใหญ่น่ะสิ
ข้าล้างแค้นให้ท่านปู่เรียบร้อยแล้ว
บู๊ตึ๊งก็ตกอยู่ในมือของข้าแล้ว ยังมีอะไรอีกล่ะ
แชซ้ง อี่ชงที ต่างก็ตายมาตั้งนานแล้ว ข้าไม่เข้าใจ...
ทำไมท่านไม่เริ่มงานฟื้นฟูหุบเขาสราญ สืบทอดปณิธานของท่านปู่
หุบเขาสราญคิดครอบครองยุทธภพ
ก็ต้องกำจัดต๊กโกวบ้อเต๊ก ให้พ้นทางเสียก่อน
พลังไหมฟ้าที่ต๊กโกวบ้อเต๊กกลัวนั้น ข้าไม่มีปัญญาฝึก...
และไม่รู้ว่า กระบี่มายา สยบพลังมารบ้อเต๊กได้หรือไม่
ดังนั้นพวกเรา จึงไม่อาจกระทำการรีบร้อนได้
เจ้าหุบเขาปราดเปรื่องน่าเลื่อมใสยิ่ง
ฮุ้นปวยเอี๊ยง อ้วงยี้
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ข้าเชื่อว่าอ้วงยี้... คงเล่าทุกอย่าง ให้เจ้าฟังหมดแล้ว ใช่มั้ย
ถูกต้องแล้ว ข้ากลับมาครั้งนี้ เพื่อชำระสำนัก
พร้อมกับล้างแค้นให้ท่านพ่อข้า
วิเศษ ฮุ้นปวยเอี๊ยง อยากล้างแค้นให้พ่อใช่มั้ย
ท่าทางของมัน ไม่เหมือนคนเสียวรยุทธนะ
- ซ้ำยังดูแข็งแกร่งมาก - ข้าก็รู้สึกเหมือนกัน
อ้วงยี้ แล้วเจ้าล่ะ
โป่วเง็กจือ ข้ารู้เจ้าไม่ใช่คนเลว
แต่เรื่องที่เจ้าทำลงไป ข้าไม่อาจจะอภัยได้
ดี ในเมื่อเช่นนี้ ข้าก็จะไม่พูดอะไรมากอีกแล้ว
ลงมือ
- โป่วเง็กจือ ต่อไปเป็นตาเจ้าแล้ว - ศิษย์พี่ ข้าจัดการมันเอง
- ท่านไปเชิญพวกอาจารย์อามา - อื้อ...
ฮุ้นปวยเอี๊ยง ไม่เจอ 3 วันเจ้าเก่งขึ้นเยอะเลยนี่
ไม่ต้องพูดมาก ลงมือเถอะ
พลังไหมฟ้า
- เร็วๆ... - ออกไป
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าได้ทำเรื่อง ที่มีความหมาย ต่อบู๊ตึ๊งเรามาก
ฮุ้นปวยเอี๊ยง เจ้าแน่จริงๆ เลยนะ ไม่ถือสาที่เคยถูกพวกเราทุกคนรังแก
จริงด้วย ข้ากะแล้วว่าซักวันนึง เจ้าต้องกลายเป็นยอดคน
- ใช่มั้ยพวกเรา / ใช่ - ใช่ๆ...
อาจารย์อาทั้งสอง ฮุ้นปวยเอี๊ยงหวังว่าจากนี้พวกท่าน...
จะช่วยกันฟื้นฟูดูแลบู๊ตึ๊งของเรา สืบทอดชื่อเสียงที่มีมานับร้อยปีต่อไป
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
- เจ้าตั้งใจจะไปไหน - ร่อนเร่ทั่วหล้า 4 ทะเลคือบ้าน
ฮุ้นปวยเอี๊ยง
เจ้าร่อนเร่คนเดียวแบบเนี้ย ไม่กลัวเหงาเหรอ
แล้วใครจะไปกับข้า
ข้าไง
[THAI]